میراث گرانبهای آدمی

بعضی ها میگویند چارۀ کار ایجاد روابطی با غیر همجنس است بدون پیوندی متعهدانه، اما این خود در حکم کود و سمی مضر برای گیاهیست که ریشه اش در حال خشکیدن است و شما فقط برگ و ساقه و تنه گیاه را نجات میدهید و هیچ راه مقابله ای برای نجات دادن ریشه ندارید.اما قطعاً آنچه که این روزها در جامعه باب شده است را پیشنهاد میکند، ازدواج سفید را میگویم که باید گفت مهلک تر از این سم و کود دیگر تولید نشده است...تنها راه نجات انسانی که خطر نابودی او از همه زمانها برای او نزدیکتر است ازدواج متعهدانه با یک فردیست که قدرت درک او را داشته باشد،قدرت اینکه نیازهایش را برطرف کند، از همه مهمتر اینکه او را امیدوار به آینده و زندگی بهتر کند را داشته باشد.او قدم میگذارد برای یافتن این فرد تا در کنارش بتواند نفس بکشد، او برای انتخاب ان فرد مورد نظر باید ویژگی هایی در نظر بگیرد ویژگی هایی که بتواند هم او را رشد دهد و تکاملش دهد و هم امید را به هردوی آنها تزریق کند، پس ناچار است برای دستیابی به آن معیارهایی را برگزیند.گاهی آنقدر می آیند و میروند که دیگر حتی ان ویژگی ها را فراموش کیگنید که چه میخواستید و از ادامۀ مسیر خسته میشوید، آنجا میگوئید دیگر هیچ چیزی نمیخواهم و از همه چیز دل کنده ام و میخواهم به همان زندگی قبلی خود ادامه دهم، بگذارید تنها بمانم، بگذارید نفس بکشم و ... بهتر بگیوم که دیگر امیدی به اینده خود ندارید و فقط میخواهید آنقدر نفس بکشید تا این زندگی به نقطۀ پایانش برسد و فقط از زندگی همین برایتان باقی مانده است و چیزی جز پایان زندگی را نمیخواهید.این همان نقطۀ خشکیدن ریشه است که تمام آن خشک شده است غیر از ذره ای که همچنان سو سو زنان خود را نشان میدهد و میگوید هنوز مانده تا نا امیدی، اینجاست که امید به میراث گرانبهای آدمی...